Në Qendrën Përkujtimore në Potoçari të Srebrenicës u varrosën të enjten shtatë viktima të gjenocidit të Srebrenicës. Më shumë se 150 mijë persona marrin pjesë në shënimin e 30-vjetorit të gjenocidit. Shumë delegacione kanë konfirmuar pjesëmarrjen në Potoçari, përfshirë një delegacion nga kosova të kryesuar nga kryeministri Albin Kurti. Presidenti serb, aleksander Vucic ka reaguar ndërkohë në duke thënë se e premtja shënon 30-vjetorin e kryerjes së krimeve të tmerrshme në Srebrenicë. “Ne nuk mund të ndryshojmë të kaluarën, por mund të ndryshojmë të ardhmen. Në emër të shtetasve të Serbisë, shprsh ngushëllimet e mia për familjet e viktimave boshnjake, me bindjen që një krim i ngjashëm nuk do të ndodhë më kurrë”, tha Vuçiç. Vetë ai ishte ministër i informacionit nën diktatorin Sllobodan Milosheviq në vitin 1995, dhe më 20 korrik 1995, ndërsa gjenocidi ishte ende në vazhdim, ai deklaroi në parlamentin e Beogradit se “për çdo serb të vrarë, njëqind myslimanë boshnjakë do të vriteshin”, një deklaratë për të cilën ai ende nuk ka kërkuar falje. Serbia nuk i konsideron si gjenocid krimet e kryera në Srebrenicë dhe vetë Vuçiç ka deklaruar se do të dekorojë përfaqësuesit e shteteve që votuan kundër Rezolutës për Srebrenicën në Kombet e Bashkuara, një vit më parë. Në Qendrën Përkujtimore Srebrenicë-Potoçar janë varrosur deri më tani 6.765 persona, ndërsa rreth 250 viktima të tjera janë varrosur në vende të tjera, sipas dëshirës së familjarëve. Forcat e Ushtrisë së Republikës Sërpska, vranë rreth 8.000 burra dhe djem në Srebrenicë dhe rreth saj në korrik 1995, çfarë është cilësuar si gjenocid nga gjykatat ndërkombëtare dhe ato vendore. Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në Hagë e shpalli Serbinë fajtore për mosparandalimin e gjenocidit dhe për shkeljen e obligimit për ndëshkimin e autorëve të tij. Sidoqoftë, deri më tani, bashkësia ndërkombëtare ka ofruar vetëm një kërkim falje të sinqertë për bashkëpërgjegjësinë e saj për Srebrenicën: kjo ndodhi në korrik 2022 nga qeveria holandeze. Edhe pse padyshim nuk është provuar, është shumë e mundur që bashkësia ndërkombëtare të ketë ditur për planet konkrete për spastrimin etnik në Bosnjën lindore në verën e vitit 1995 dhe t’i ketë pranuar ato në heshtje si çmim për suksesin e negociatave të paqes.